Skip to content

Różnorodność komórek T

3 miesiące ago

1015 words

Doskonała recenzja autorstwa von Andriana i Mackaya (wydanie z 5 października) przedstawia wyzwania, przed którymi staje system limfoidalny, gdy reaguje na różnorodne patogeny. We wprowadzeniu autorzy powracają do powszechnego błędnego przekonania o wielkości odpowiedzi komórek T na poszczególne patogeny, zauważając, że liczba komórek, których receptory komórek T rozpoznają poszczególny antygen jest bardzo ograniczona (najwyżej kilka tysięcy). oszacowania częstości prekursorowych limfocytów T specyficznych dla antygenów przypominających (np. w grypie), pochodzących głównie z testów ograniczających rozcieńczanie i analogicznych technik, były zgodne z takim oszacowaniem.
Te oszacowania są w ostrym kontraście z szacowaną częstością komórek T specyficznych względem antygenu w ustalaniu pewnych infekcji wirusowych ludzkich i mysich. Przy użyciu cytokinowych badań cytometrycznych do oceny funkcjonalnych odpowiedzi limfocytów T CD4 +, częstości komórek specyficznych wobec cytomegalowirusa u zdrowych osobników i pacjentów zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1) były na 100 do na 10 limfocytów T CD4 +, nawet przy braku wykrywalnej wiremii.2 Podobnie, analiza odpowiedzi komórek T na wirusa Epsteina-Barr u ludzi 3 i odpowiedź limfocytów T na wirusa limfocytowego zapalenia opon mózgowych u myszy , 4 w badaniach wykorzystujących tetramery klasy I głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC) do wyliczenia specyficznych dla antygenu komórek T CD8 +, wykazało, że częstości komórek T specyficznych względem antygenu były aż 40 procent komórek CD8 + krwi obwodowej w otoczeniu ostrej infekcji. Podczas długotrwałej infekcji tymi wirusami zgłaszano również wysokie częstotliwości limfocytów T pamięci CD8 + specyficznych wobec antygenu (> na 100). Na podstawie tych szacunków całkowita liczba limfocytów T reagujących na ludzki herpeswirus może wynieść więcej niż kilka milionów, a nie kilka tysięcy, jak sugerują von Andrian i Mackay.
Autorzy pytają, jak to się dzieje, że stosunkowo mała liczba komórek T specyficznych względem antygenu może lokalizować i eliminować zdalnie rozproszone cele na szerokim terytorium. Ich pytanie nie jest mniej ważne w świetle tych skorygowanych danych szacunkowych. Innym wyzwaniem dla osób badających odporność komórek T jest zrozumienie, dlaczego limfocyty T pamięci specyficzne dla innych wirusów (np. HIV-1) i raków wydają się być znacznie rzadsze niż te, które reagują na wirusa cytomegalii i wirusa Epsteina-Barr. Odpowiedź na to pytanie może dostarczyć wglądu zarówno w patogenezę tych chorób, jak i stosowanie szczepionek, aby im zapobiegać.
Krishna V. Komanduri, MD
University of Texas MD Anderson Cancer Center, Houston, TX 77030
Joseph M. McCune, MD, Ph.D.
University of California, San Francisco, San Francisco, CA 94103
4 Referencje1. von Andrian UH, Mackay CR. Funkcja i migracja komórek T: dwie strony tej samej monety. N Engl J Med 2000; 343: 1020-1034
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Komanduri KV, Viswanathan MN, Wieder ED, et al. Przywrócenie odpowiedzi limfocytów T CD4 + specyficznych dla cytomegalowirusa po zastosowaniu gancyklowiru i wysoce aktywnej terapii przeciwretrowirusowej u osób zakażonych wirusem HIV-1. Nat Med 1998; 4: 953-956
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3 Murali-Kryszna K, Altman JD, Suresh M, i in. Zliczanie komórek T CD8 swoistych wobec antygenu: ponowna ocena aktywacji osoby postronnej podczas infekcji wirusowej. Immunity 1998, 8: 177-187
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Callan MFC, Tan L, Annels N i in. Bezpośrednia wizualizacja specyficznych dla antygenu komórek T CD8 + podczas pierwotnej odpowiedzi immunologicznej na wirus Epstein-Barr in vivo. J Exp Med 1998; 187: 1395-1402
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają:
Do redaktora: Komanduri i McCune komentują wypowiedź, jaką poczyniliśmy w dyskusji na temat różnorodności limfocytów T, które nigdy nie napotykały antygenu, określanych jako naiwne limfocyty T. Doszliśmy do liczby takich komórek, które noszą jakąś konkretną komórkę T na podstawie szacunków, że około połowa 5 × 1011 limfocytów u dorosłych to limfocyty T. Około 70 procent jest naiwnych, ale ta frakcja jest znacznie mniejsza u osób starszych. Najbardziej popularny receptor komórek T, składający się z łańcuchów . / ., występuje w około 90 procentach wszystkich limfocytów T. Tak więc szacujemy, że naiwna pula komórek T . / . u dorosłych zawiera w przybliżeniu 1,5 × 1011 komórek. Istnieje co najmniej 25 x 106 różnych receptorów komórek T . / . na nieskutecznych komórkach T w krwi obwodowej człowieka.2 Średnio wynosi to maksymalnie 6000 komórek T na każdym receptorze komórek T . / .. Chociaż rozmiar poszczególnych klonów może się różnić, liczba komórek, które aktywnie recyrkulują w dowolnym momencie, może być mniejsza, ponieważ 98 procent wszystkich limfocytów jest zamaskowanych w tkankach.1 Badania z użyciem tetramerów MHC i sekwencjonowania receptorów komórek T w leczeniu nieimmunologicznym myszy wykazały, że górna granica liczby prekursorów komórek T w śledzionie wynosi 200,3, co jest zgodne z naszym szacunkiem u ludzi.
Komanduri i McCune słusznie zauważają, że częstotliwość komórek T reagujących na antygeny dramatycznie wzrasta podczas i po infekcjach wirusowych. Rzeczywiście, klonalna ekspansja komórek T startujących z antygenem jest fundamentalną zasadą odporności i pamięci immunologicznej. Ta koncepcja jest całkowicie zgodna z jednym z głównych punktów naszego przeglądu – że migracja komórek T zmienia się po zalewaniu antygenem. Ekspansji limfocytów T towarzyszy różnicowanie na komórki efektorowe i pamięciowe oraz przyjmowanie nowych szlaków migracji i pozycjonowania, umożliwiających ochronę immunologiczną w miejscach takich jak powierzchnie nabłonka, na których po raz pierwszy występują patogeny. Tkanki nabłonkowe pokrywają ogromną powierzchnię, która nie może być skutecznie zbadana przez małą liczbę limfocytów specyficznych dla antygenu w puli nieskutecznych komórek T; ten wyczyn można osiągnąć tylko przy znacznie zwiększonej częstotliwości komórek T specyficznych dla antygenu, takich jak częstotliwości zauważone przez Komanduri i McCune. Jak wskazują, stopień ekspansji klonalnej może być różny, w zależności od natury patogenu. Ta zmienność jest rzeczywiście intrygująca, ale nie dotyczy bezpośrednio naszego modelu migracji komórek T i reakcji funkcjonalnych.
Ulrich H. von Andrian, MD, Ph.D.
Harvard Medical School, Boston, MA 02115
Charles R. Mackay, Ph.D.
Garvan Institute of Medical Research, Darlinghurst, NSW 2010, Australia
3 Referencje1. Westermann J, Pabst R. Dystrybucja podzbiorów limfocytów i komórek NK w ciele ludzkim. Clin Investig 1992; 70: 539-544
Crossref MedlineGoogle Scholar
2. Arstila TP, Cas
[przypisy: przewlekły zanikowy nieżyt nosa, szmer skurczowy, endoskopia kapsułkowa warszawa ]
[więcej w: alestia, joytur, darimed kielce ]

0 thoughts on “Różnorodność komórek T”