Skip to content

GM-CSF i przyspieszona hemoliza

3 miesiące ago

867 words

Zgłaszano wiele działań niepożądanych związanych z leczeniem czynnikiem stymulującym kolonię granulocytemakrofagów (GM-CSF), w tym ból kości, gorączka, mięśniobóle i bóle stawów. Opisujemy pacjenta, który miał reakcję, której wcześniej nie widzieliśmy.
42-letnia kobieta została przyjęta do szpitala z powodu gorączki i neutropenii z powodu niedawnej chemioterapii z powodu chłoniaka nieziarniczego. W roku 1983 początkowo prezentowała niedokrwistość hemolityczną IgM-kappa ze swoistością anty-Pr.1 W 1985 roku wykonano splenektomię, a analiza patologiczna wykazała bardzo zróżnicowany chłoniak limfatyczny. Hemolizę kontrolowano za pomocą pulsacyjnych dawek chemioterapii. W 1988 r. Biopsja nowego węzła chłonnego ujawniła konwersję na rozlany, mieszany histiocytarny chłoniak nieziarniczy. Rozpoczęto nowy schemat chemioterapeutyczny, z początkową odpowiedzią, ale powróciła adenopatia i analiza histologiczna wykazała rozlany, słabo zróżnicowany chłoniak nieziarniczy. Schemat ponownie zmienił się, podczas gdy pacjent przeszedł ocenę autologicznego przeszczepu szpiku kostnego; przeszczepienie przeprowadzono w 1990 roku. Pięć miesięcy później wróciła niedokrwistość hemolityczna i rozpoczęto inny schemat ratowania. Ze względu na chłoniakową infiltrację szpiku kostnego, zdecydowaliśmy się podać jej pełną dawkę chemioterapii, a następnie GM-CSF (250 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała dziennie podskórnie). Ten czynnik wzrostu wybrano raczej niż czynnik stymulujący kolonię granulocytów (G-CSF) z powodu utrzymującej się małopłytkowości po przeszczepie i teoretycznej możliwości stymulacji płytek krwi, jak również komórek białych.
Leczenie GM-CSF rozpoczęto dwa dni po zakończeniu chemioterapii, ale dzień później rozwinęła się gorączka i neutropenia. Przeprowadzono hodowle, rozpoczęto reżim antybiotyków o szerokim spektrum działania i kontynuowano leczenie za pomocą GM-CSF. Rankiem piątego dnia leczenia GM-CSF hematokryt pacjenta wynosił 5%, z 18% poprzedniego dnia. Jej poziom bilirubiny wzrósł z 7 mg na decylitr do 37, a jej poziom dehydrogenazy mleczanowej wzrósł z 1200 U na litr do 1650. Wszystkie wyniki uznano za zgodne z ciężką hemolizą. Zapakowano transfuzje czerwonych krwinek, leczenie GM-CSF zatrzymano, a pacjent otrzymał ośmiogodzinny wlew winblastyny. Następnego dnia jej hematokryt wynosił do 25 procent i chociaż hemoliza była kontynuowana, jej stopa powróciła do tej wartości w linii podstawowej. Trzy dni później rozpoczęto leczenie G-CSF i kontynuowano przez 10 dni, bez dalszych dowodów na przyspieszoną hemolizę. Podano dwa kolejne cykle chemioterapii, a następnie G-CSF, i nie było więcej epizodów tak ciężkiej hemolizy.
Nałożenie płytek krwi na płytkę krwi było pierwotnie opisane w leczeniu małopłytkowości idiopatycznej2, a następnie autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej.3 Uważamy, że przyspieszona hemoliza była wynikiem stymulacji makrofagów przez GM-CSF, prowadząc do zwiększonej fagocytozy krwinek czerwonych. Winblastyna wiąże się z płytkami krwi, które koncentrują alkaloidy Vinca ze względu na wysokie stężenie tubuliny. Makrofagi są zatrute po spożyciu płytek krwi i nie są w stanie kontynuować fagocytacji krwinek czerwonych.
Wybierając czynniki wzrostu do wspomagania agresywnej chemioterapii, należy wziąć pod uwagę istotne różnice między dwoma dostępnymi czynnikami wzrostu U naszego pacjenta stymulacja aktywności makrofagów za pomocą GM-CSF4, 5 była niepożądanym działaniem w obecności hemolizy IgM w zimnej aglutyninie. Hemoliza zależna od IgM zależy od wiązania dopełniacza i aktywacji C3b. Chociaż nie zidentyfikowano żadnego specyficznego receptora na ludzkich monocytach lub makrofagach, wezwano do naprawy makrofagów (komórek Kupffera) w wątrobie 6, 7 z wysokimi poziomami receptorów powierzchniowych C3b w celu wyjaśnienia braku korzyści z splenektomii w tej sytuacji. Komórki te, podobnie jak wszystkie makrofagi, mogą być stymulowane przez GM-CSF, ale nie przez G-CSF, w celu przyspieszenia hemolizy, tak jak obserwowaliśmy u naszego pacjenta.
Faith E. Nathan, MD
Emmanuel C. Besa, MD
Medical College of Pennsylvania, Filadelfia, PA 19129
7 Referencje1. Silberstein LE, Robertson GA, Hannam Harris achéal, Moreau L, Besa E, Nowell PC. . Etiologiczne aspekty zimnej aglutyniny: dowody na cytogenetycznie zdefiniowane klony komórek limfoidalnych i wykazanie, że zimne autoprzeciwciała anty-Pr pochodzą z chromosomalnego limfocytów B z chromosomem y. Blood 1986; 67: 1705-9.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Ahn YS, Byrnes JJ, Harrington WJ, i in. . Leczenie idiopatycznej trombocytopenii płytkami obciążonymi winblastyną. N Engl J Med 1978; 298: 1101-7.
Pełny tekst MedlineGoogle Scholar
3. Gertz MA, Petitt RM, Pineda AA, Wick MR, Burgstaler EA. . Płytki obciążone winblastyną w niedokrwistości autoimmunologicznej hemolitycznej. Ann Intern Med 1981; 95: 325-6.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Cannistra SA, Vellenga E, Groshek P, Rambaldi A, Griffin JD. . Czynnik stymulujący wzrost kolonii granulocytów i monocytów oraz interleukina 3 stymulują cytotoksyczność monocytów poprzez mechanizm zależny od czynnika martwicy nowotworu. Blood 1988; 71: 672-6.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Morrissey PJ, Bressler L, Park LS, Alpert A, Gillis S.. Czynnik stymulujący wzrost kolonii granulocytów i chromosomów wzmacnia pierwotną odpowiedź przeciwciał poprzez wzmocnienie funkcji komórek prezentujących antygen. J Immunol 1987; 139: 1113-9.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
6. Huber H, Polley MJ, Linscott WD, Fudenberg HH, Muller-Eberhard HJ. . Ludzkie monocyty: różne miejsca receptora dla trzeciego składnika dopełniacza i dla immunoglobuliny G. Science 1968; 162: 1281-3.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
7. Abramson N, LoBuglio AF, Jandl JH, Cotran RS. . Interakcja między ludzkimi monocytami a krwinkami czerwonymi: charakterystyka wiązania. J Exp Med 1970; 132: 1191-206.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(8)
[przypisy: gegoart, pum grudziądz, ulotka vibin mini ]

0 thoughts on “GM-CSF i przyspieszona hemoliza”